به شدت و استمرار اين عذاب است و ممكن است اشاره به تطهير صفحه زمين از وجود اين طاغيان باشد ، و به هر حال از همه معانى « سوط » مناسبتر همان معنى اول يعنى « تازيانه » است ، تعبيرى كه در گفتگوهاى روزمره نيز رائج است كه مىگوئيم فلان كس تازيانه عذاب را بر پشت دشمن كوبيد . اين تعبير كوتاه اشاره به مجازاتهاى شديد و مختلفى است كه دامنگير اين اقوام شد ، اما « عاد » به گفته قرآن مجيد به وسيله تندباد سرد و سوزناك هلاك شدند « وَأَمَّا عادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عاتِيَةٍ » ( حاقه - 6 ) . و اما قوم ثمود بوسيله صيحه عظيم آسمانى نابود شدند « فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا بِالطَّاغِيَةِ » ( حاقه - 5 ) . و اما قوم فرعون در ميان امواج نيل غرق و مدفون گشتند فَأَغْرَقْناهُمْ أَجْمَعِينَ ( زخرف - 55 ) . و در آخرين آيه مورد بحث به عنوان هشدارى به همه كسانى كه در مسير آن اقوام طغيانگر گام برمىدارند ، مىفرمايد : « مسلما » پروردگار تو در كمينگاه است « ( * ( إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصادِ ) * ) . « مرصاد » از ماده « رصد » به معنى آمادگى براى مراقبت از چيزى است ، و معادل آن در فارسى « كمينگاه » است ، اين واژه معمولا در جايى به كار مىرود كه افراد ناچارند از گذرگاهى بگذرند ، و شخصى در آن گذرگاه آماده ضربه زدن به آنها است ، و در مجموع اشاره به اين است گمان نكنيد كسى مىتواند از چنگال عذاب الهى بگريزد ، همه در قبضه قدرت او هستند و هر وقت اراده كند آنها را مجازات مىنمايد . بديهى است خداوند مكان ندارد ، و در گذرگاهى نمىنشيند ، اين تعبير